Art Review#8 : The Artist is Present

จากการให้ัมภาษณ์ของPinpin Bar (PB)  ไอเดียและแรงบัยดาลใจต่างๆ ก็เริ่มมาจากจุดคำถามเล็กๆในใจที่ว่า “มันน่าจะสนุกนะถ้า…” ซึ่งเกิดขึ้นหลังจากที่ เขาอ่านหนังสือเกี่ยวกับการแสดงศิปละของ มารีน่า อบราโมวิค ตัวเขาเองไม่เคยได้ มีโอกาสไปอยู่ในสถานการณ์นั้น หรือแม้แต่ได้ไปดูการแสดงเลย แต่จากการบอกเล่า ของผู้ชมและตัวหนังสือเหล่านั้น ทำให้เขาคิดสนุกว่า มันคงจะดีถ้าจะสร้างเกม ที่ทำให้เราได้ไปนั่งจ้องตาของศิลปะดังคนนี้

แต่หลังจากความคิดแว่บแรกนั้น เขาก็เริ่มคิดมากขึ้นถึงตัวงานจนเห็นว่า จริงๆแล้ว มันมีความเกี่ยวข้องถึงเรื่องของการสื่อสารระหว่างกันด้วยการนั่งจ้องตาของคน สองคน (ตอนที่ศิลปิน แสดงจริง) ถ้าเรามองในมุมศิลปิน เธอต้องฝึกฝนอย่างจริงจัง เพื่อที่จะแข็งแกร่งพอที่จะต้องนั่งจ้องเข้าไปในตา ของพวกเขา คนแล้วคนเล่า แถมรูปแบบการแสดงยังเป็นอะไรที่ท้าทายอย่างมากในแง่ของศิลปะสมัยใหม่ เพราะมันก็มีแค่ เก้าอี้ (บางครั้งอาจจะมีโต๊ะ) ตัวศิลปินกับคนดู ก็แค่นั้น ! ตัวงานนี้เป็นอะไรที่รู้ได้เลยว่าเป็นคอนเซปชวลแน่ๆ และก็เข้าใจพื้นของมันได้ถ้าไม่ไป พยายามมันมาก แต่แม้ว่าจะไม่เข้าใจมันคนดูก็เก็ตไปแล้วว่ามันเป็นงานเคอนเซปฯ

แล้วนอกจากตัวงานมันเอง ก็ยังมีงานที่ไม่ได้เกิดขึ้นด้วยตัวมัน คือฝูงชนที่อยู่รอบๆ ก็เลยทำให้กลายเป็นโชว์ใหญ่ที่มีมากกว่าสองคนนั่งมองตาด้วยซ้ำ ซึ่งPB  เองก็ไม่รู้เลยว่าขอบเขตจากมุมมองไหนที่อบราโมวิคตั้งใจให้เป็น แต่คิดว่าเธอน่าจะ รู้อยู่แล้วละว่ามันเป็นอะไรที่ตื่นตาคนดูมาก

  
game charecter                                                         A self-portrait by Pippin Barr (courtesy the artist)

และเพราะมันเป็นอะไรที่ดึงดูดคนในความจริง ดังนั้นเราจึงพบเห็นคนที่มาต่อคิวยาวเหยียด คนที่มาเพอร์ฟอแมนซ้อนกับงานอบราโมวิคอีกที มันมีความยุ่งเหยิงอยู่ในนั้น

ดังนั้นเมื่อแรกเริ่มจะสร้างงานนี้ PB เลยต้องทำการสืบค้นข้อมูลเพิ่มเติม ในการเขียนวิดีโอเกมนี้ ซึ่งที่น่าสนใจก็คือเรื่องของ “เวลา” เนื่องตัวงานจะต้องมี เวลาทำการของพิพิทธภํณฑ์ (ในที่นี้คือ MOMA) ช่วงเวลาต่อแถว และ ช่วงแวลาที่เราได้นั่งจ้องหน้าศิลปินด้วย จากการสำรวจและคำนวณ เขาพบว่า เฉลี่ยต่อคนแล้วจะใช้เวลาอยู่กับอบราโมวิคประมาณ 20 นาที แต่ในความจริงแล้ว บางคนก็ใช้เวลาทั้งวันบางคนก็แค่ไม่กี่นาทีเท่านั้น มันจึงมีความเป็นไปได้เยอะมาก และผู้ชม (ผู้เล่น) ก็ต้องเป็นคนไปพบมันเอง

ทั้งนี้PB ย้ำไว้ว่า เขาไมไ่ด้ต้องการสร้างเกมเกี่ยวกับการ”รอ” เพราะมันก็มีเกมอาร์ต แบบนี้มากมายอยู่แล้ว อุปสรรคเล็กๆแต่ยิ่งใหญ่จึงถูกเพิ่มเข้ามาในเกม นั้นคือการเตะ ออก …ถ้าคุณต่อแถวแล้วไม่ยอมเดิมสักที คุณก็ออกไปซะ คนข้างหลังเขารออยู่!!! 

มันสร้างความเปลี่ยนแปลงอย่างมาก !? เพราะเราไม่สามารถที่จะเปิดเพจทิ้งไว้แล้วไป ทำอย่างอื่น ทิ้งมันให้เป็นพื้นหลังของหน้าจอคอม ไม่ใยดีมัน ผู้เล่นต้องมั่นเช็คตลอดว่า ต่อแถวไปถึงไหนแล้วคนข้างหน้าเดินหรือยัง แล้วสิ่งนี้เอง ที่ทำให้มันไม่ใช่เกม “รอ” แต่เป็นเกมของการ “เอาใจใส่” และ “อดทนลุ้น” (ตัวPB เองใช้เวลาเช็คแถวทุก 20  วินาที ตลอดห้าขั่วโมงจนได้ไปนั่งกับอบราโมวิก) มันเป็นการ “รอ” ในแบบที่คุณต้อง “รอคอย” จริงๆ เหมือนเวลาคุณต่อคิวนั้นแหละ

game view

ตรงแนวความคิดเรื่อง การเอาใจใส่ อาจพอเข้าใจ แต่เพิ่มเติมอีกว่า ในเรื่องของการอดทนลุ้นนั้นก็เหมือนกับเกมทั่วๆไป ที่เราอดทนเล่นมัน ลุ้นมันให้ถึง ตอนจบ เขาดึงความรู้สึกหลักของเกมทุกๆเกมมาใช้ เพียงแต่หลายคนลืมไป เพราะมันไม่ใช่เกมไล่ฆ่ากัน หรือกระโดดผ่านด่านทิ้งๆขว้างๆแบบนั้น เพราะเกมเกือบทุกเกม หลักแล้วก็คือไปให้ถึงเส้นชัย ลุ้นกันไปให้จบเกม งานของPBก็เหมือนกัน ผู้เล่นต้อง เล่นให้ถึงจุดจบ มันเป็นอารมณ์ที่คุณต้องอยู่กับเกมนี้ แล้วทำให้สำเร็จให้ชนะ

นอกจากเรื่องของงานชิ้นนี้แล้ว PB ได้ให้คำตอบความคิดเห็นเกี่ยวกับเรื่องของเกมอาร์ตว่ามันเป็นงานศิลปะไหม? เอาไว้ว่า…

มันเป็นอะไรที่ไม่เข้าท่านะ ถ้าจะบอกว่าเกมไม่มีวันเป็นศิลปะได้ เพราะที่สำคัญคือเกม เป็นสื่อกลางอย่างหนึ่ง ดังนั้นมันมีที่เป็นศิลปะและก็มีที่ไม่เป็น

เกมบางอันไม่ให้อะไรเลย แต่สนุกเป็นบ้า อย่างพวกเกมยิงกันหรือจับคู่ของ เกมที่ใช้ทักษะเหตุผลในการหาความพิเศษบางอย่าง ฯลฯ แต่เพราะเกมทั้งหลายส่วนใหญ่อยู่บนการฆ่าฟันกัน มันก็ไม่ได้แปลว่าสื่อตรงนี้จะนำมา ไม่สามารถนำมาแสดงออกในทางสร้างสรรค์อื่นได้ เราแค่ต้อง “ทำมัน” ออกมา

ดังนั้นถึงแม้ว่างาน The Artist is Present ของฉันจะไม่ได้อยู่บนแนวความคิดแสดง ออกเรื่อง เ”กมเป็นศิลปะไหม?” ฉันก็คิดอยู่บ้างว่าบางทีงานนี้อาจจะแสดงให้เห็นได้ ว่าขอบเขตของเกมนั้นเป็นอะไรได้มากกว่าแค่เกมอีกสักนิด และด้วยใจจริงแล้วฉันก็ไม่อยากบอกหรอกว่างานฉันเป็นศิลปะหรือเปล่า? เพราะฉันไม่เห็นว่ามันจะจำเป็นนะ

(สรุปเมื่อ 11/25/11 01:52 AM)

Marina Abramovic in this game

Marina Abramovic, performance

ส่วนถ้าใครอยากเล่นเกมนี้ ก็คลิ๊กตรงนี้เลย!! บอกก่อนได้นะ ว่าเวลในเกมจะตรงกับเวลาจริงของโลกด้วย เพราะฉะนั้นก็ต้องรอตอนมิวเซียมเค้าเปิดจริงๆด้วย

The Artist is Present  

Wednesday, 14 September 2011 @ 8:43pm
Now The Artist Really Is Present
// from the artist’s blog

A short post this evening just to note that I did indeed release The Artist Is Presentout into the wild today. I make it almost exactly one month in development time, maybe a little less, given that I started it pretty hot on the heels of releasing Safety Instructions. So now it exists on the internet for people to actually see – though I am in no way expecting it to garner quite the loving reaction that Safety Instructions did. For one thing, that game was actually kind of fun, and for another it was at the very least not obtuse and abusive.

Anyway, how do I feel about The Artist Is Present being out, I ask myself?

Well, I do feel some low level nausea associated with having put myself in “harm’s way” in terms of the game turning out to be a pile of shit. Visions of clipping errors and a million unforeseen bugs crowd my peripheral vision along with the faceless horrors of maybe having forgetting to uncomment some bit of code that was needed for the game’s “authentic” time management stuff. So yes, definitely a lot of anxiety associated with having the game “playable” but not really played yet (other than by my noble testers – thanks to you all!).

I’m also feeling some low-level humiliation that it took me so very long to put together. As is my habit, I started out thinking that implementing such a simple concept would take about a week. Then I sensible told myself, “but double that… you never know”, so it became two weeks. But it actually took four-and-a-bit weeks. I feel like there’s something wrong with that because it’s just not a complex idea and I lost so very much time to poor coding practices, poor implementation ideas, and poor everything else. The only thing that went smoothly was the art, which I felt totally comfortable with. As someone with a computer science Ph.D. and no art degree or training at all, that kind of depresses me.

However, I do also feel proud of the thing (let’s just assume it works and does its job for now). And I do think that, conceptually, there are some good things happening in the game, a bunch of things actually. Things which I don’t really feel like writing about now, and which I wonder about still counting as good/interesting in the context of a game that is, in some ways, unplayable. Still, in my calmer moments I basically think that it’s a good game and that it was worth making, and that’s the main thing.

At any rate, these are all the immediate feelings right now. The negative ones will burn away and hopefully I’ll just be left feeling a lightly warming pride.

On to the next game! (Which I figure will only take a week, right…)

(Oh… and obviously you can play The Artist Is Present on my games page, the link for which is at the top of this page, unless something bizarre has happened, in which case I’m sorry.)

about the game link you can play here!! >> The Artist is Present

——————
Pinpin Barr (PB) เป็นชาวนิวซีแลนด์ที่อาศัพอยู่ในเมืองหลวง Copenhagen ประเทศ เดนมาร์ก
เขาทำงานด้านการวิจัยและสำรวจคอมพิวเตอร์เกมและทำงานสอน ด้วย หลายๆคนรู้จักเขาใน
ฐานะผู้สร้างเกม The Artist is Present นี้ 
http://www.pippinbarr.com/

—————–

Thanks

http://hyperallergic.com/35681/the-artist-is-present-the-8-bit-video-game/

http://www.pippinbarr.com/inininoutoutout/?s=the+artist+is+present&paged=4

http://hyperallergic.com/35808/pippin-barr-interview/

http://www.gamescenes.com

One thought on “Art Review#8 : The Artist is Present

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s